چرا قضاوتهای ما درباره آدمها اشتباه از آب درمیآید؟:
خطای بنیادی اسناد میگوید ما رفتار دیگران را به شخصیت ثابتشان نسبت میدهیم، اما رفتار خودمان را به شرایط. جالبتر اینکه «توهم شفافیت» باعث میشود فکر کنیم آدمها را بهتر از آنچه هستیم میشناسیم؛ در حالی که مغز ما شکافهای اطلاعاتی را ناخودآگاه با حدسهای مطمئن پر میکند. به همین دلیل است که جمله «فلانی اینجوری نیست» بیشتر از مشاهده، یک پیشگویی شکننده است.
راهکار:
این متن را میشود بهعنوان آینهای از «خطای پیشبینی» خواند: ما اغلب بر اساس چند نشانه محدود، روایت کاملی از آدمها میسازیم و بعد واقعیت آن روایت را میشکند. شاید جذابتر باشد اگر بهجای نتیجهگیری از اشتباه بودن قضاوتها، بپرسیم کدام بخش از شناخت ما از دیگران همیشه در حال بازنویسی است.