پرتگاه بی‌انتها

سقوط در پرتگاه بی‌انتها؛ حس شکست عاطفی:

در روان‌شناسی، حس سقوط فقط استعاره نیست: سیستم دهلیزی و آمیگدال حتی با تصورِ افتادن، پاسخ استرس و کورتیزول را فعال می‌کنند. حس «بی‌انتها» هم اغلب از نبودِ نشانه‌های بصری می‌آید، نه خودِ فضا؛ تاریکی، فاصله را بی‌پایان جلوه می‌دهد.

راهکار:

این «پرتگاه بی‌انتها» می‌تواند استعاره‌ای از اضطراب باشد: وقتی نشانه‌ای برای کف دیده نمی‌شود، ذهن فاصله را بی‌پایان تخمین می‌زند. یک تمرین: همین حس را روی کاغذ به دو بخش «آنچه می‌دانم» و «آنچه فقط تصور می‌کنم» تقسیم کن؛ اغلب بخش دوم بزرگ‌تر از واقعیت است.