پرستش عشق

متن عاشقانه: تورو با بوسه‌هایم می‌پرستمت:

عشق و پرستش تو:

من تو را میپرستم:

پرستش به مثابه دین عشق:

جالب است بدانید که مغز انسان هنگام عاشق شدن همان مسیرهای عصبی را فعال می‌کند که در تجربه‌های مذهبی و وجد معنوی فعال می‌شوند. دوپامین و اکسی‌توسین باعث می‌شوند معشوق ما تبدیل به مرکز جهان شود – دقیقاً مثل یک خدا. پژوهش‌های نوروساینس نشان داده عشق رمانتیک و تجربه دینی هر دو از سیستم پاداش مغز تغذیه می‌کنند و می‌توانند حس وابستگی و تعهد مطلق ایجاد کنند. سؤال اینجاست: آیا می‌توان این انرژی را بدون از دست دادن مرزهای فردی هدایت کرد؟

راهکار:

این جمله یادآور است که گاهی عشق به یک شخص یا هدف، همان قدر قوی و تعهدآور می‌شود که یک دین. اما آیا این دین، دین عقلانی است یا احساسی؟