پرستیدن معشوق

عشق تا حد پرستش؛ وقتی معشوق خدا می‌شود:

از نظر علمی، عشق رمانتیک شدید و تجربه‌های مذهبی عمیق، هر دو بخش‌های یکسانی از مغز را فعال می‌کنند؛ از جمله هسته دمی‌ای که با پاداش و انگیزه مرتبط است. به همین دلیل است که در اوج عشق، معشوق می‌تواند برای ما حالتی الوهی پیدا کند. آیا عشق، دین شخصی ماست؟

راهکار:

این بیت مرز باریک بین عشق زمینی و پرستش را نشان می‌دهد. از نگاه روانشناسی، این سطح از شیفتگی می‌تواند نشانه‌ای از فرافکنی آرمان‌های معنوی بر معشوق باشد؛ همان جایی که عشق، مذهب شخصی می‌سازد.

او مانند وطنم بود؛ عشقی با تمام دردها:

پرستیدن معشوق؛ وقتی هیچ عشقی جز او مقدس نیست:

در روانشناسی، پدیده‌ای به نام 'لیمرنس' وجود دارد: حالت شیفتگی وسواس‌گونه که فرد معشوق را کامل می‌پندارد و مغز، دوپامین ترشح می‌کند. این توهم کمال معمولاً ۱۸ تا ۳۶ ماه دوام می‌آورد. پرستش مطلق، یک بازی شیمیایی مغز است! برای شما هم این حالت پیش آمده؟

راهکار:

در نگاه روان‌تحلیلی، این پرستش یگانه می‌تواند بازتابی از 'ایده‌آل‌سازی' معشوق باشد، فرایندی که در کودکی نسبت به والدین شکل می‌گیرد. اما عشق بالغانه، از پرستش فاصله می‌گیرد و به پذیرش کامل طرف مقابل همراه با نواقصش می‌انجامد. پرستش، معشوق را به بت تبدیل می‌کند و مانع دیدن انسان واقعی می‌شود.