سکانس ماندگار خسرو شکیبایی: آیا همه عشقها دروغ بود؟:
آیا میدانستید مغز انسان هنگام مواجهه با خیانت، همان مدارهای عصبیای را فعال میکند که هنگام ترک اعتیاد؟ تحقیقات عصبشناسی نشان داده که دوپامین ناشی از عشق، شبیه به مادهٔ مخدر عمل میکند و قطع ناگهانی آن باعث «سندرم ترک عاطفی» میشود. به همین دلیل است که حتی بعد از کشف دروغ، هنوز به خاطرات خوب چنگ میزنیم. سؤال بهجامانده: آیا میتوان دوباره به کسی اعتماد کرد بدون اینکه «همه چیز» را زیر سؤال برد؟
راهکار:
این حس که همه چیز دروغ بوده، ریشه در پدیدهٔ روانشناسی «ناهماهنگی شناختی» دارد: وقتی باورهای عاشقانهٔ ما با واقعیت رفتار طرف مقابل همخوانی ندارند، مغز برای حفظ سلامت روان، کل رابطه را زیر سؤال میبرد. شاید بهجای «همه چیز دروغ»، این طور فکر کنی: «بعضی چیزها واقعی بودند، اما ناقص.»