پرسش وجودی در شعر

شعر شب تاریک فروغ فرخزاد: چه گریزیست ز من؟:

پرسش‌های رتوریک در شعر، مثل این سطرهای فروغ، مغز را وارد «حالت جستجوی معنا» می‌کنند. تحقیقات نشان می‌دهد که مواجهه با ناشناخته‌ها (تاریکی نمادین در این شعر) سیستم سروتونین را تنظیم می‌کند و پذیرش ابهام را افزایش می‌دهد. در واقع، شعر با طرح سوال بی‌پاسخ، ذهن را از ترس به تفکر خلاق سوق می‌دهد.

راهکار:

این پرسش‌های بی‌پاسخ در شعر فروغ، چراغی‌اند که نگاهت را از جستجوی پناه، به تماشای خودِ شب می‌کشانند. پناه واقعی شاید در پذیرش همان تاریکی نهفته است.