مهندس شاعر و راز پریشان مویی:
خیام پیش از رباعی، بزرگترین ریاضیدان زمان خودش بود؛ معادلههای درجه سوم را حل کرد و تقویم جلالی را ساخت. بعد همین ذهن منظم، شعری گفت که «افسوس که نامه جوانی طی شد». یعنی شاعر و مهندس در یک مغز نهتنها جنگ ندارند، که همان ناحیهای که بینظمی را میسازد، به مهندس اجازه میدهد الگوهای تازه ببیند. پریشانی مو، شاید امضای همان ذهنی است که از چهارچوب بیرون زده است.
راهکار:
این تصویر را میشود از زاویه دیگری دید: مهندسی که دنبال شعر میرود، نظم را رها نکرده؛ دارد فرمولی تازه برای زندگی کشف میکند. ذهن پریشان او در واقع دارد مسیرهای جدیدی را در شبکه ذهنیاش آزمایش میکند؛ همان جایی که خلاقیت مهندسی هم متولد میشود.