پرواز در رویاهای محال: امید به آینده:
آیا میدانستی مغز انسان در هنگام رویاپردازی، همان مدارهای عصبی رو فعال میکنه که در تجربه واقعی فعال میشن؟ یعنی حتی تصور «پرواز» توی رویاهای محال، مسیرهای عصبی جدیدی میسازه که بعداً میتونن به خلاقیت و حل مسئله کمک کنن. به عبارت دیگه، ذهن ما بین خیال و واقعیت تمایز سختافزاری قائل نیست. سوال اینجاست: چقدر از «محال»هامون رو با همین خیالپردازی هدفمند به واقعیت نزدیک کردیم؟
راهکار:
این جمله تصویری از تلاش برای رسیدن به آرزوهای دور از دسترس است. اگر این حس رو داری، یه گام کوچیک امروز بردار: یکی از اون «محالها» رو روی کاغذ بنویس و یه راه عملی هرچند کوچیک واسه شروعش پیدا کن.