پرواز در هوای عشق

هنر بی‌پر و بال پریدن در هوای عشق:

در عشق، احساس «بی‌پر و بال بودن» فقط استعاره نیست؛ عاشق شدن با کاهش فعالیت قشر پیش‌پیشانی همراه است، همان بخشی که خطر را محاسبه می‌کند، و سیستم دوپامینی مغز مثل یک موتور پرواز روشن می‌شود. یعنی ناتوانی از سنجش خطر، گاهی دقیقاً همان «بال»ی است که آدم را در فضای عشق بالا می‌برد. به همین دلیل، عشقِ حسابگر دیگر آن پرواز بی‌بال نیست؛ محاسبه، وزنِ بال را برمی‌گرداند.

راهکار:

نگاه تازه: شاید «بی‌پر و بال» در این جمله نقص نیست، نشانه‌ی اطمینان و رها بودن است؛ جایی که هیچ تضمینی برای نتیجه وجود ندارد، همان اعتمادِ بی‌قیدوشرط، خودش بال پرواز می‌شود.