فرار از هوای تهران؛ نگاه تلخ از پنجره هواپیما به ذات کثیف آدما:
ذرات ریز معلق تهران فقط ریه را درگیر نمیکنند؛ پژوهشها نشان میدهد PM2.5 از عصب بویایی وارد مغز میشود و با افزایش رفتارهای ضداجتماعی و کاهش همدلی ارتباط دارد. یعنی هوای کثیف میتواند رفتار آدمها را هم کثیفتر کند. تهران سالانه دهها هزار مرگ زودرس ناشی از آلودگی دارد و جالب اینجاست که در ارتفاع پرواز، بالای لایه وارونگی، تمیزترین هوا دقیقاً همانجاست.
راهکار:
اگر از دریچه نوروبیولوژی نگاه کنیم، انزجار از آدمها و هوای تهران میتونه واکنش مغز به ذرات معلق باشه نه فقط یک حس شاعرانه. مرز میان هوای قهوهای و آسمان آبی در ارتفاع پرواز، یک خط افقی تقریباً تیزه که وارونگی دما میسازدش.