پرواز به سمت رویا

رهایی از قفس ذهنی و رسیدن به هدف؛ پرنده باش و پرواز کن:

آزمایش‌های مارتین سلیگمن نشان داد حیوانی که بارها فرارش شکست خورده، حتی با درِ باز هم تلاش نمی‌کند؛ این «ناتوانی آموخته‌شده» است. در مغز، تکرار شکست، مسیر عصبیِ تسلیم را تقویت می‌کند و موفقیت‌های کوچک هم می‌توانند همان مسیر را بازنویسی کنند. قفسِ واقعی شاید باز باشد، اما قفسِ ذهنی تا وقتی باور کنیم «نمی‌شود»، قفل است. پرنده‌ای که هدف خودش را می‌بیند، درواقع مشغول آزاد کردنِ مغزِ خودش است. کدام باور قدیمی هنوز درِ قفس را به رویت بسته است؟

راهکار:

بازنویسی: پرنده بودن یعنی هدف را بیرون از قفس تعریف کنی؛ ولی خیلی از قفس‌ها همان «هدف»هایی هستند که دیگران برایت کشیده‌اند. پرواز واقعی شاید انتخاب نکردنِ مسیرهای آماده باشد، نه فقط پریدن.