پرواز بدون بال: رازی که فقط والیبالیستها میفهمند:
در بیومکانیک پرش، والیبالیستها با ترکیب نیروی عکسالعمل زمین و چرخش بازو، تا ارتفاع عمودی ۰.۸ تا ۱ متر بالا میروند و حدود ۰.۸ ثانیه در هوا معلقاند؛ دقیقاً همان مدتی که یک عقاب در اوج شیرجه بدون بالزدن پرواز میکند. رمز این حس پرواز، صفر شدن سرعت عمودی در نقطهٔ اوج است؛ لحظهای که مغز انسان فقدان نیروی گرانش را توهم میزند. آیا این کوتاهترین حالت سقوط آزاد ذهنی نیست؟
راهکار:
از منظر فیزیک، لحظهٔ اوج پرش دقیقاً همان نقطهای است که سرعت عمودی صفر میشود؛ یعنی تو نه بالا میروی نه پایین. این کسری از ثانیه، خالصترین حس بیوزنی و تعلیق را میسازد که شاعرانگی «پرواز بدون بال» از آن میآید. جالب اینجاست که مدت این اوج در پرش انسان حدود ۰.۱ ثانیه است، ولی ذهن ورزشکار آن را طولانیتر ادراک میکند.