پرواز با اراده خود: راهی برای گریز از جبر اجتماعی:
در فیزیک کوانتوم، ذره تا لحظه مشاهده، در برهمنهی همه مسیرهای ممکن «پرواز» میکند. مشاهدهگر است که با اندازهگیری، آن را به یک مسیر مشخص فرو میریزد. این دقیقاً یعنی مسیر پرواز شما هم تا پیش از «نگاه» دیگران نامعین است؛ ارادهات را پیش از فرو ریختن تحمیلی اعمال کن. اگر مسیر پیش از مشاهده وجود ندارد، انتخاب تو مرز میان امکان و واقعیت است.
راهکار:
پرواز دلخواه فقط در تقابل با دیگران معنا نمیگیرد. گاهی مقاومت در برابر نقشههای بیرونی، خودش یک مسیر از پیش تعیینشده است. نقشهای شخصی ترسیم کن که هیچ ردپایی از تأیید یا نفی جمع در آن نباشد؛ آن وقت است که بالزدن واقعی آغاز میشود.