شاپرک خوشگل من: نوای ویولن برای یک پروانه:
پروانهها دنیا را در طیف فرابنفش میبینند؛ نقوش بالهایشان برای چشم ما نامرئی است، اما برای جفتشان تابلویی نورانی از رمز و راز است. آنها با پاهایشان مزه را حس میکنند و برخی گونهها اشک لاکپشتها را مینوشند تا مواد معدنی جذب کنند. «خوشگل» خطاب کردن ما تنها سایهای از واقعیت حسیِ پیچیدهای است که یک پروانه تجربه میکند. اگر برای یک دقیقه با چشمان فرابنفش به اطراف نگاه میکردید، چه زیباییهای پنهانی را در آدمها کشف میکردید؟
راهکار:
پروانه در ناخودآگاه جمعی ما نمادِ «روان» (Psyche) و رهایی از پیله است. این متن را میتوان فراتر از یک تعریف ساده دید: شاید ندایی برای رها شدن از قالبهای روزمره و تجربهٔ سبکیِ عشقِ بیقید باشد.