شیعه علی بن ابی طالب؛ اعلام هویت مذهبی:
واژهٔ «شیعه» در عربی پیش از اسلام به معنای پیرو و یار بود؛ پس از خلافت به گروهی اطلاق شد که امامت علی بن ابیطالب را پذیرفتند. این اصطلاح در قرن اول در شعر و کلام سیاسی ریشه دواند و بعدها به یک مکتب فکری مستقل تبدیل شد.
راهکار:
برای غنیتر شدن این متن، میتوان به یک منبع تاریخی معتبر دربارهٔ ریشهٔ کاربرد «شیعه» برای پیروان امام علی اشاره کرد؛ مثلاً تفاوت کاربرد قدیمی و امروزی آن را در یک جمله کوتاه روشن کرد.