لقمه اندازه دهان: چرا نباید از توان خود فراتر برویم؟:
تحقیقات علوم شناختی نشون میده که مغز انسان به طور سیستماتیک توانایی خودش رو دست بالا میگیره: پدیده «سوگیری خوشبینی» باعث میشه زمان و منابع لازم برای کارها رو کمتر از واقع تخمین بزنیم. این خطای شناختی در پروژههای بزرگ مثل ساخت و ساز یا توسعه نرمافزار به «نفرین برنامهریزی» معروف شده. جالب اینجاست که حتی وقتی میدونیم دچار این خطا هستیم، باز هم تکرارش میکنیم. آیا شما تجربهای از خوردن لقمهای بزرگتر از دهانتون دارید که بهش فکر میکردید؟
راهکار:
این ضربالمثل به ما یادآوری میکند که پروژههای بزرگ را به بخشهای کوچک و قابل مدیریت تقسیم کنیم. یک تکنیک عملی: «قانون دو دقیقه» - اگر کاری کمتر از دو دقیقه طول میکشد، همان لحظه انجامش بده. برای وظایف بزرگتر، از روش SMART استفاده کن: اهداف مشخص، قابل اندازهگیری، دستیافتنی، مرتبط و زماندار تعیین کن تا دهنت جر نخوره.