ذات خدا بدون پرده: معنای عمیق یک جمله عرفانی:
در فیزیک کوانتوم، مفهوم «ناظر» نشان میدهد که مشاهدهگر خود بخشی از واقعیت است. اینجا هم «ذات داشتن خدا» یعنی ناظر (انسان) با باور خود، پرده را کنار میزند. جالب اینجاست که در عرفان ابنعربی، «پرده» همان «تعینات» وجود است که با فنا برداشته میشود. آیا این همان «خودآگاهی کیهانی» در فلسفه ذهن مدرن نیست؟
راهکار:
این جمله اشاره به مفهوم «تجلی» در عرفان دارد: هرچه پردهها کنار رود، ذات الهی بیشتر نمایان میشود. برای درک عمیقتر، میتوانی به کتاب «تمهیدات» عینالقضات همدانی مراجعه کنی که در آن از «پردههای نورانی» و «ظلمانی» سخن گفته شده.