پیرانه بستن

شعر تلخ فروغ فرخزاد درباره ریاکاری و دورویی مردم:

مغز انسان برای بقا در اجتماع، «ماژول تشخیص متقلب» را تکامل داده؛ این ماژول وقتی از قبل بدگمان باشیم، دقتش چند برابر می‌شود. پژوهش‌ها نشان می‌دهند افراد با创伤های اجتماعی مکرر، اغلب دروغ را بهتر از بقیه کشف می‌کنند. فروغ اینجا دقیقاً همان الگوی «اسناد خصمانه» را تصویر می‌کند که در روان‌شناسی، هم زندان است و هم زره. آیا این سپر ذهنی بیشتر از ما محافظت می‌کند یا به انزوای عمیق‌تر می‌کشاند؟

راهکار:

این احساس فقط یک بدبینی منفعل نیست؛ نوعی رادار فوق‌حساس برای ناهماهنگی بین کلام و نیت پنهان است. شاید همین زخمِ تیزبین بود که موتور محرکه شعر ماندگار فروغ شد.