پیر شدن جوان ایرانی: تأملی بر گذر زمان و حسرت:
ایران یکی از جوانترین جمعیتهای جهان را دارد اما نرخ رشد سالمندی در آن سریعتر از میانگین جهانی است؛ یعنی همین جوانان امروز در چند دهه آینده بخش بزرگی از جمعیت سالمند خواهند بود. جالب است که احساس «پیر شدن» در فرهنگی ریشه دارد که سن را با خرد و تجربه میسنجد، درحالیکه دادهها نشان میدهد امید به زندگی در ایران از ۵۵ سال در دهه ۱۳۵۰ به ۷۶ سال در حال حاضر رسیده است. پیر شدن یعنی فرصت بیشتر برای یادگیری و تغییر. آیا ما واقعاً پیر میشویم یا فقط کلیشههای ذهنیمان از سن را بازتولید میکنیم؟
راهکار:
این جمله شاعرانه میتواند بهعنوان تلنگری برای بهرهگیری از فرصتهای باقیمانده باشد. شاید یک قدم عملی ساده مثل شروع یک عادت جدید یا یادگیری یک مهارت، گذر زمان را از تهدید به فرصت تبدیل کند.