میای یا در خیال آمدنت پیر شوم؛ درد انتظار عاشقانه:
مغز انسان در انتظار یک اتفاق خوشایند، گاهی بیشتر از خود آن اتفاق دوپامین ترشح میکند؛ به همین دلیل «خیال آمدن» میتواند از خود آمدن لذتبخشتر باشد. اما تداوم همین خیالپردازی، قشر پیشپیشانی را در حالت شبیهسازی نگه میدارد و گذر زمان ذهنی را کِش میآید. پس «پیر شدن در خیال» فقط استعاره نیست؛ یک خطای ادراک زمان است.
راهکار:
اگر آمدن قطعی نیست، لذت اصلی در همان خیال است؛ شاید ارزشمندتر از رسیدن باشد.