پیری در حسرت

پیری در حسرت عشق از دست رفته:

تحقیقات عصب‌شناسی نشان می‌دهد که نشخوار فکری درباره حسرت‌های گذشته، شبکه حالت پیش‌فرض مغز را بیش از حد فعال می‌کند و این امر با افزایش کورتیزول، روند پیری سلول‌های مغزی را تسریع می‌بخشد. پس شاید این جمله فقط یک شعر نیست، بلکه هشدار زیست‌شناختی است.

راهکار:

این جمله یادآور این حقیقت روانشناختی است که گاهی حسرت، خودش به نوعی عشق تبدیل می‌شود؛ اما پرسش اینجاست: آیا حاضریم در حسرت بمانیم یا برای تغییر قدم برداریم؟