شکستن پیوندهای قدیمی و شکلگیری پیوندهای جدید در شیمی روابط:
در ترمودینامیک شیمیایی، شکستن پیوند همیشه گرماگیر است و تشکیل پیوند گرمازا؛ واکنش وقتی خودبهخودی پیش میرود که انرژی آزاد کل منفی باشد. اما سینتیک شیمی میگوید رسیدن به آن حالت، نیازمند عبور از «کمپلکس فعال» است؛ یک لحظه ناپایدار با انرژی بالا. مغز انسان نیز هنگام بازسازی پیوندهای اجتماعی، مدارهای دوپامینی تازهای میسازد که جای مسیرهای قدیمی را میگیرد.
راهکار:
در شیمی، شکستن پیوند قدیمی دقیقاً همان لحظهای است که سامانه به بیشترین انرژی میرسد؛ یعنی پیش از رسیدن به پیوند تازه، یک قله انرژی گذار وجود دارد. شاید همان «درد فاصله» در روابط انسانی معادل حالت گذار باشد، نه خود جدایی.