پول تو حساب

هیچکس پشتت نیست؛ فقط پول تو حسابت می‌ماند:

تحقیقات ووس و همکاران (۲۰۰۶) نشان می‌دهد فقط فکر کردن به پول، حس استقلال را بالا می‌برد و تمایل به کمک خواستن را کم می‌کند. پول در مغز ما به‌مانند یک «جایگزین شبکه‌ی حمایتی» عمل می‌کند؛ جالب اینکه همان محرک، میزان همدلی را هم کاهش می‌دهد. یعنی حساب بانکی‌ات، گاهی دقیقاً همان چیزی است که آدم‌ها به خاطرش قضاوتت می‌کنند و همان چیزی که نبودش اضطراب می‌آفریند. آیا رشد حسابت می‌تواند هزینه‌ی رابطه‌های واقعی شود؟

راهکار:

این جمله را می‌توان از نگاه «امنیت» هم خواند: پول در حسابت نه جایگزین آدم‌ها، بلکه ابزار حفظ حریم توست؛ وقتی از هیچ‌کس انتظاری نداری، هر رابطه‌ی تازه‌ای می‌تواند واقعی‌تر شروع شود.