پوچی و دلزدگی

خستگی از تماشای نمایش زندگی:

در تئاتر، تماشاگر منفعل نیست: مغز با نورون‌های آینه‌ای و پردازش پیش‌بین، حرکات و احساسات بازیگر را شبیه‌سازی می‌کند. پس تماشاچی محض وجود ندارد؛ هر نگاه، صحنه را دوباره اجرا می‌کند. اگزیستانسیالیست‌ها می‌گفتند حتی بی‌حوصلگی هم یک انتخاب است. کدام پرده را خودت نوشته‌ای؟

راهکار:

اگر زندگی نمایش است، تو فقط تماشاچی نیستی؛ می‌توانی صحنه را عوض کنی، از سالن بیرون بزنی یا نقش تازه بنویسی. خستگی هم بخشی از فیلم‌نامه است، نه پایان آن.