پوچی و بی‌انگیزگی

حبس در زندانی به نام زندگی؛ احساس گرفتاری:

پدیده «درماندگی آموخته‌شده» در آزمایش‌های سلیگمن نشان داد موجودی که بارها بی‌اثر بودن تلاشش را تجربه کند، حتی وقتی راه فرار باز شود باز هم تلاش نمی‌کند. حس «زندانِ زندگی» می‌تواند همین الگوی ادراکی باشد: ذهن بعد از تکرار ناکامی، محدودیت را مطلق می‌بیند. کدام تجربه باعث شد اولین دیوار این زندان در ذهنت ساخته شود؟

راهکار:

این جمله را می‌توان بازقالب‌بندی کرد: «زندان» نه خودِ زندگی، بلکه واکنش ذهن به حس نداشتن انتخاب است. وقتی توجه از دیوارهای بزرگ به دریچه‌های کوچک کنترل‌پذیر جابه‌جا شود، همان حس حبس رنگ می‌بازد؛ مثلاً یک انتخاب کوچک امروز، یک مرز تازه یا یک گفت‌وگوی صادقانه.