بیهراسی از رفتن وقتی دیگر کسی در دلت نمانده است:
در روانشناسی دلبستگی، کودکان «اجتنابی» در آزمایشِ غریبهِ آینزورث هنگام ترک مادر، ظاهراً بیاعتنا هستند؛ اما ضربان قلب و کورتیزولشان بالا میرود. بیپروا بودن در ترک، اغلب نشانهی نبودِ دلبستگی نیست؛ نتیجهی یادگرفتنِ این است که دیگری هیچوقت در دسترس نخواهد بود. آیا به نظر شما این بیهراسی، رهایی است یا خاموشیِ نیاز؟
راهکار:
میتوان این جمله را از زاویهی دیگری هم نگاه کرد: بیهراسی از رفتن، همیشه نشانهی رهایی نیست؛ گاهی یعنی کسی آنقدر در خلأ احساسی مانده که دیگر حتی خودش را باور نمیکند. ترس از رفتن معمولاً به عشق نیست، به تصویری از خودمان است که میخواهیم با بودنِ دیگری حفظش کنیم.