پنجره خیس و دل شلوغ؛ شعر باران و دلتنگی:
بوی باران یا «پتریکور» عمدتاً از ژئوسمینِ باکتریهای خاک و روغنهای گیاهی میآید؛ بینی انسان به ژئوسمین در حد چند نانوگرم حساس است. همین بو مسیر خاطرات هیجانی را فعالتر میکند و حسِ دلشلوغی را به پنجرهٔ خیس گره میزند.
راهکار:
«دل شلوغ» دقیقاً همان جایی است که پنجرهٔ خیس را شفافتر میبیند؛ شلوغیِ دل شاید ترجمهٔ دیگری از زندهبودن در برابر بیتفاوتیِ هوای بیرون باشد.