آلزایمر و عشق؛ پنجعلی لیلا را فراموش نکرد:
در آلزایمر حافظه صریح (نامها و رویدادها) زودتر از حافظه هیجانی آسیب میبیند؛ آمیگدال میتواند پاسخ احساسی به چهرههای آشنا را حتی وقتی نامشان فراموش شده حفظ کند. پس «فراموش نکردن» لزوماً یادآوری نام نیست؛ گاهی فقط باقیماندهٔ یک احساس است.
راهکار:
این جمله را میشود اینطور بازخوانی کرد: عشق گاهی نه در خاطرهها که در واکنشهای باقیمانده زنده میماند؛ آلزایمر نامها را میبرد، اما ردی از احساس را ممکن است دستنخورده بگذارد. به جای بحث با «خودت را گول نزن»، از خودت بپرس کدام حس در تو مانده که اسمی برایش نداری.