وقتی خنده، اشکها را پنهان میکند:
تحقیقات نشان میدهد که نگه داشتن گریه پشت لبخند، فعالیت قشر پیشپیشانی مغز را به شدت بالا میبرد. این منطقه وظیفه کنترل تکانهها را دارد. از نظر فرگشتی، این یک مکانیسم بقا برای حفظ آرامش در شرایط اجتماعی است. اما سرکوب مداوم، آمیگدال را بیشفعال کرده و ریسک اضطراب را بالا میبرد. پس این خنده، یک نبرد مغزی پنهان است. به نظر شما، این لبخندهای اجباری بیشتر نجاتبخشند یا فرساینده؟
راهکار:
اینکه لبخند را سپر اشکهایت میکنی، نشان میدهد چقدر هماهنگی عاطفی داری؛ اما جالب است بدانی جامعهشناسی میگوید این یک رفتار آموختهشدهست، نه یک ضعف. شاید گاهی رها کردن آن نقاب، شجاعانهترین کار باشد.