شعر حافظ: حرص و طمع در زندگی و مرگ:
آیا میدانستید که پدیده 'تسمه نقاله لذت' (Hedonic Treadmill) نشان میدهد انسانها پس از هر دستاورد جدید، به سرعت به آن عادت میکنند و دوباره ناراضی میشوند؟ این دقیقاً همان طمعی است که حافظ میگوید: حتی مالک زمین هم بشوی، باز هم آسمان را میخواهی. بررسیها نشان داده این چرخه میتواند منجر به اضطراب و افسردگی شود. آیا شما راهی برای شکستن این چرخه پیدا کردهاید؟
راهکار:
این بیت حافظ، نگاهی تیزبینانه به ماهیت حرص و طمع دارد: انسان هیچگاه به آنچه دارد قانع نیست و همواره در پی بیشتر است. اما مرگ، پایان تمام این آرزوهاست. شاید بتوان این شعر را یادآوری برای تمرکز بر 'کافی' به جای 'بیشتر' دانست.