پند علف به درخت

گفتگوی درخت و علف: درس غرور و فروتنی:

در زیست‌شناسی، نقطه رشد علف‌ها در نزدیکی سطح خاک قرار دارد؛ حتی اگر مدام لگد شوند یا کوتاه گردند، زنده می‌مانند. اما نقطه رشد درختان در نوک شاخه‌هاست و قطع تنه به معنی مرگ کامل است. این حکایت هم دقیقاً بر همین منطق استوار است: تواضع فیزیولوژیک علف بقایش را تضمین می‌کند و سرکشیدن درخت، مرگش را. غرور یعنی رشد در برابر تبر، و فروتنی یعنی ریشه در امنیت خاک.

راهکار:

این حکایت نشان می‌دهد گاهی نقطه‌ضعف درست از نقطه‌قوت می‌تراود: درخت به خاطر قامت بلندش تبر می‌خورد، ولی علف با انعطاف و هم‌سطح شدن با زمین زنده می‌ماند. در زندگی واقعی هم بسیاری از آسیب‌ها نه از دشمن بیرون، که از برجستگی و شکنندگی خودمان می‌آیند. علف‌وار ریشه‌دار ماندن امن‌تر از درخت‌وار دیده شدن است.