«میان دو جهان موازی؛
آنجا که نگاهی چون الماس تیره، زمان را در بند میکشد،
و آنجا که حضوری سپید، بوی امن خاک و برگهای بارانخورده میدهد.
آدم میماند میان این تضاد؛
از کدام طوفان باید گریخت،
و به کدام پناهگاه پناه آورد…
شاید تمام راز، در نقطهی تلاقی همین دو تصویر پنهان باشد.»
05/08/23
️
آنجا که نگاهی چون الماس تیره، زمان را در بند میکشد،
و آنجا که حضوری سپید، بوی امن خاک و برگهای بارانخورده میدهد.
آدم میماند میان این تضاد؛
از کدام طوفان باید گریخت،
و به کدام پناهگاه پناه آورد…
شاید تمام راز، در نقطهی تلاقی همین دو تصویر پنهان باشد.»
05/08/23
️
5.0
فلسفی شعر جهان موازی انتخاب بین دو راه پناهگاه در طوفان تضاد دو جهان در فیزیک کوانتوم، ذرات میتوانند همزمان در دو حال...