جستجو کنید..موضوع
نوع فیلترفیلتر
بهترزبان
بهترترتیب

پناه در گناه

1 پست
متن های پناه در گناه / بهترین متن پناه در گناه [پیشنهادی]
همه فیلتر
همه زبان
بهترین ترتیب
گفتند مرو پیش لبانش که گناه است...
گفتم که گناه لب او عین پناه است...
در مذهب ما ، شرع و خطاکاری و پرهیز؛
در آتش رخسار تو گمنام و تباه است...
بوسیدم و گفتم که توکل به خدا کن؛
هرکس که به عشق امد و دین باخت روا است... ️
4.3
عاشقانه فلسفی گناه عشق توکل به خدا در عشق پناه در گناه شرع و عشق
جالب است که در عصب‌شناسی، «گناه» و «پناه» هر دو یک...

گناه لب او عین پناه است: شعر عاشقانه و فلسفی:

جالب است که در عصب‌شناسی، «گناه» و «پناه» هر دو یک ناحیه از مغز را فعال می‌کنند: آمیگدال. وقتی عاشق می‌شویم، همان مدارهایی که خطر را تشخیص می‌دهند، با دوپامین و اکسی‌توسین ترکیب می‌شوند و «ترس از گناه» را به «لذت پناه» تبدیل می‌کنند. در واقع، مغز ما بین «مذهب» و «خطاکاری» تفاوتی قائل نیست، فقط شدت هیجان را اندازه می‌گیرد. سوال اینجاست: آیا این شاعر ناخودآگاه از مکانیسم «بازنویسی ترس به عشق» استفاده کرده؟

راهکار:

این شعر تضاد جالبی بین گناه و پناه ایجاد کرده. اگر به دنبال تجربه‌ای مشابه هستی، می‌تونی یک دفترچه از لحظاتی بنویسی که در آن «خطا» برات به «آرامش» تبدیل شده.

مشابه ها