دلتنگی برای خود قبلی؛ چرا به خاطرات پناه می‌بریم؟:
تحقیقات روان‌شناسی نشان می‌دهد که «دلتنگی برای خود گذشته» (self-nostalgia) اغلب زمانی رخ می‌دهد که فرد در بحران هویت یا تغییرات بزرگ زندگی قرار دارد. مغز ما خاطرات را بازنویسی می‌کند تا نسخه‌ای آرمانی از «خود قبلی» بسازد. این مکانیسم دفاعی به ما کمک می‌کند تا با ناپایداری هویت کنار بیاییم. جالب اینجاست که هرچه فاصله‌ی زمانی با خود گذشته بیشتر باشد، تصویر ذهنی ما از آن خود، مثبت‌تر و یکپارچه‌تر می‌شود. آیا شما هم متوجه شده‌اید که خاطرات گذشته‌تان گاهی شیرین‌تر از لحظه‌ی وقوعشان به نظر می‌رسند؟
راهکار:
این حس که دلت برای خودت تنگ شده، نشانه‌ی رشد و تغییر است. هر نسخه‌ای از تو، پلی به نسخه‌ی بعدی بوده. به جای غرق شدن در گذشته، می‌تونی از خاطراتت برای شناخت ارزش‌هایی که هنوز با توست استفاده کنی.