ادبیات؛ پناهگاه سرهای پرشور و بیقرار:
مطالعات علوم اعصاب نشان میدهد هنگام خواندن داستان، شبکهٔ پیشفرض مغز فعال میشود؛ همان شبکهای که در بیقراری و ذهنِ آواره روشن است. پس ادبیات فرار از آشوب نیست؛ الگویی برای سامان دادن به همان آشوب است. روایتها به مغز اجازه میدهند هیجانهای پیچیده را شبیهسازی کند و «سر پرشور» جایی در ساختار داستان پیدا کند. برای شما هم کتاب اتاقِ امنِ ذهن بوده؟
راهکار:
میتوان این نگاه را واژگون کرد: ادبیات جایی برای «خواباندن» سرِ پرشور نیست، بلکه صحنهای است که در آن سرِ پرشور میآموزد با شور خود رقصیدن را، بیآنکه نیاز به خاک داشته باشد.