پناه بردن به حسین؛ معنای واقعی امنیت روحی:
آیا میدانستید که ذهن انسان در بحرانها ناخودآگاه به یک «چهرهی پناهدهنده» نیاز دارد؟ پژوهشهای عصبشناسی نشان میدهد تصور کردن یک حامی مهربان (مثل حسین علیهالسلام) فعالیت آمیگدال را کاهش داده و احساس امنیت ایجاد میکند. این فقط یک باور مذهبی نیست، بلکه مکانیسم بقای روانی است. شما چه شخصیت دیگری را به عنوان پناهگاه روانی خود انتخاب کردهاید؟
راهکار:
این جمله اشاره به پناه بردن به یک شخصیت والا دارد. در روانشناسی به این پدیده «دلبستگی به کهنالگوی حامی» میگویند که باعث کاهش استرس و افزایش تابآوری میشود.