احترام قشنگه ولی نه برای هر پلشتی:
پارادوکس مدارا میگه: برای حفظ جامعهای باز، باید نسبت به نابردباری نابردبار بود. تو روابط فردی هم همین اصل صدق میکنه: احترام واقعی به خود و دیگران، گاهی مستلزم بیاحترامی به زشتیهاست. مرز احترام کجاست؟
راهکار:
این جمله میگه احترام قشنگه ولی برای هر زشتی نه. یه بازنویسی تیز: احترام به خود یعنی گاهی با قاطعیت «نه» گفتن به چیزایی که لیاقتش رو ندارن.