یعنی انقدر خفنیم که پیگیر مایی؛ کپشن طنز با فالوورها:
پیگیریشدن یک پاداش عصبی است: در پژوهشهای تصویربرداری مغز، دریافت نوتیفیکیشن فالوورِ جدید، ناحیهٔ مخطط شکمی را فعال میکند؛ همان مسیری که به پاداش غذا و پول پاسخ میدهد. شبکههای اجتماعی از همین «خطای پیشبینی پاداش» استفاده میکنند تا چرخهٔ چککردن را تکرار کنی. نکتهٔ تلخ: این مکانیزم برای بقا در گروه ساخته شده، نه برای دیدهشدن واقعی؛ مغز تو برای هر فالوور «زنگ خطر مثبت» به صدا درمیآورد، حتی اگر هیچوقت آن فرد را نبینی. حالا سؤال این است: این حس خفنبودن را مغزت ساخته یا واقعاً داری تأثیر میگذاری؟
راهکار:
میشه از این لحن بازیگوشانه یه چالش ساخت؛ مثلاً از کسایی که پیگیریات میکنن بپرس: «کدوم پستم بود که وایسادی پیگیر شی؟»