روغن و برنج رایگان؛ تجمعی که پیدا نشد!:
در روم باستان، قانون غلهٔ رایگان یا «کورا آنونه» ماهانه به ۳۲۰ هزار شهروند رومی غله میداد؛ سیاستِ «نان و سیرک» اعتراضها را به تعویق میانداخت اما تورم ساختاری را پنهان میکرد. وقتی وعدهی کالای رایگان شایعه میشود، مغز بهخاطر خطای «کمیابی» فقط مقصد را میبیند و همهی کوچهها را یکی میکند. حالا سوال: اگر توزیع رایگان واقعی شود، قیمت پنهانش را چه کسی پرداخت میکند؟
راهکار:
شاید تجمعِ واقعی، «صفِ مجازی» است؛ چون وقتی همه دنبال روغن و برنج رایگان میگردند، خودِ جستوجو به یک بازی جمعی تبدیل میشود. اگر این مسیر را با یک نقشهی طنز از مکانهای شایعهساز ادامه بدهی، محتوا از یک جوک ساده به یک مستند طنز اقتصادی تبدیل میشود.