تنهایی وقتی با دیگران فرق داری:
پارادوکس هویت: مغز انسان طردشدگی اجتماعی را در همان مدارهای درد فیزیکی پردازش میکند، پس «متفاوت بودن» فقط یک ایده نیست؛ میتواند واقعاً دردناک باشد. اما همین تفاوت، فیلترِ تکاملیافته برای یافتن قبیلهٔ انتخابی است، نه حکم تنهایی ابدی.
راهکار:
این جمله را میتوان اینطور بازخوانی کرد: تنهایی همیشه هزینهٔ تفاوت نیست؛ گاهی نتیجهٔ نبودن در جمعِ درست است. مغز، طردشدگی را دردناک میبیند، اما تفاوت مثل فیلتر عمل میکند: آدمهای کمتعداد اما همفرکانس را نگه میدارد. قدم بعدی این است که یک فضای کوچک و امن برای علاقهٔ خاصت بسازی؛ همانجا احتمال دیدهشدن بیشتر است.