پیازهای پنهان زندگی: رنجهایی که نمیدانستیم داریم:
پیاز واقعی وقتی بریده میشود، گازی به نام سین-پروپانتیال-اس-اکساید آزاد میکند. این گاز با رطوبت چشم واکنش میدهد و فوری سولفوریک اسید رقیق میسازد. چشم برای محافظت، بیاختیار اشک میریزد. یعنی ما از یک اسید نامرئی گریه میکنیم. جالب اینجاست که پیاز پخته دیگر این کار را نمیکند؛ حرارت آن ماده را نابود میکند. آدمهای پیازی زندگی هم شاید نیاز به حرارت زمان داشتند تا دیگر نسوزانند.
راهکار:
شاید این پیازها نه دشمن، که کاتالیزور رشد بودند. هر لایهای که اشک ریخت، پوستی از غفلت را کند. امروز اگر چشممان میسوزد، یعنی هنوز چیزی هست که باید دیده شود.