پارتنر روحی

تکه‌ای از وجودم: وقتی شریکت بخشی از خودت می‌شود:

تحقیقات عصب‌شناسی نشان می‌دهد که در روابط عاطفی عمیق، مدارهای مغزی «خود» و «دیگری» روی هم می‌افتند؛ یعنی مغز شریک عاطفی را به‌عنوان بخشی از بدنهٔ خودی پردازش می‌کند. از دست دادن چنین فردی، از نظر عصبی شبیه قطع عضو است. آیا شما این حس را در زندگی‌تان لمس کرده‌اید؟

راهکار:

این جمله یک حقیقت تلخ-شیرین را در خود دارد: گاهی کسی که «تکه‌ای از تن» می‌شود، بعدتر دیگر «پارتنر» نیست. شاید بتوان آن را به عنوان «قراردادی نانوشته» در روابط عمیق تفسیر کرد که شکستنش، زخمی بر هویت می‌گذارد.