پارکینگ اجتماعی

طنز تلخ: پارکینگ طبقات اجتماعی:

در جامعه‌شناسی به «محدودیت آستانگی» (Liminality) می‌گویند: وضعیتی که فرد نه در طبقه‌ای هست و نه از طبقه‌ای خارج شده. پارکینگ نماد همین فضای بین‌ابزاری است. جالب‌تر اینکه در معماری مدرن، پارکینگ‌ها را در پایین‌ترین تراز می‌سازند تا چشم‌انداز طبقات بالا را خراب نکنند. آیا این ساختار فیزیکی بازتاب ناخودآگاه همان سلسله‌مراتب اجتماعی است؟

راهکار:

پارکینگ‌ها در واقع نقطه‌ی عبورند، نه مقصد. شاید این جمله اشاره به حس معلق بودن بین طبقات و نبود جایگاه ثابت داره؛ جایی که آدمها منتظرن تا کسی سوارشون کنه یا حرکت کنن. همین تعلیق می‌تونه هم تلخ باشه هم فرصتی برای بازتعریف خودت.