دروغگویانی که از دروغ متنفرند: پارادوکس روانی:
این پارادوکس ریشه در مکانیسمهای دفاعی روان دارد: طبق نظریهٔ «فرافکنی»، انسان ویژگیهای منفی خود را به دیگران نسبت میدهد. جالب اینجاست که در آزمونهای روانشناختی، افرادی که بیشترین نفرت را از دروغ ابراز میکنند، در موقعیتهای مخفیانه بیشترین دروغ را میگویند. آیا این تناقض ریشه در ناخودآگاه جمعی ما دارد؟
راهکار:
این جمله یک نمونهٔ کلاسیک از «ناهماهنگی شناختی» است: وقتی فرد رفتاری دارد که با باورش در تضاد است، ذهن ناخودآگاه آن را توجیه میکند. مثلاً دروغگو میگوید «دروغ رو فقط برای مصلحت میگم» تا نفرت خودش از دروغ را حفظ کند. برای درک بهتر، نظریهٔ «خودفریبی» رابرت ترایورز را مطالعه کنید.