پارادوکس ماندن و رفتن

پارادوکس ماندن: وقتی رفتن، راه ماندن است:

این جمله یادآور «پارادوکس کنترل» در روانشناسی است: گاهی برای به دست آوردن کنترل بر یک موقعیت (ماندن)، باید کنترل را رها کرد (رفتن). این اصل در درمان‌های مبتنی بر پذیرش دیده می‌شود، جایی که جنگیدن با یک فکر یا احساس، آن را قوی‌تر می‌کند. آیا تا به حال مجبور شده‌اید برای حفظ چیزی، از آن فاصله بگیرید؟

راهکار:

این ایده را می‌توان با مفهوم «کناره‌گیری استراتژیک» در روانشناسی مقایسه کرد، جایی که فاصله گرفتن موقت برای حفظ یک رابطه یا موقعیت در بلندمدت ضروری است. شاید نویسنده بتواند این حس را در قالب یک داستان کوتاه درباره‌ی یک تصمیم مشابه توسعه دهد.