پارادوکس دیده شدن و فراموش شدن:
در روان‌شناسی اجتماعی، «اثر نورافکن» نشان می‌دهد افراد بیش از واقع فکر می‌کنند دیگران متوجه‌شان‌اند؛ همزمان «حق فراموش شدن» در دیوان دادگستری اتحادیه اروپا (۲۰۱۴) تلاشی حقوقی برای رهایی از حافظه دیجیتال است. این دو، همان تنش دیده‌شدن/فراموش‌شدن را در مقیاس فردی و قانونی نشان می‌دهند. کدام را انتخاب می‌کنید: دیده‌شدن موقت یا فراموشی دائمی؟
راهکار:
بازخوانی تازه: «دیده‌شدن» اگر وابسته به تأیید جمع باشد شکننده است؛ «از یاد رفتن» هم تنها وقتی آزاردهنده است که هویتت را به نگاه دیگران گره زده باشی. خلق یک اثر مستقل از واکنش مخاطب، این پارادوکس را از حالت دردناک به یک بازی ذهنی تبدیل می‌کند.