پارادوکس ابر و باران

پارادوکس ابر و باران؛ تلاش پنهان، اعتبار باران:

در روان‌شناسی به این «سوگیری نتیجه» می‌گویند: مغز به خروجیِ دیده‌شده پاداش می‌دهد، نه فرایندِ پنهان. در تاریخ علم هم کشف‌ها اغلب به آخرین حلقه زنجیره نسبت داده شده، نه سازندگان بی‌نامش. چرا بودجه‌ها همیشه به باران می‌رسد نه ابر؟

راهکار:

زاویه تازه: ابر اگر صدایش را بلند نمی‌کند، دلیل بی‌ارزشی کارش نیست؛ شعر برای باران، اعتراف ناخواسته به زیرساختِ نامرئی است.