پیام‌های ارسال نشده

پیام‌های ارسال‌نشده؛ حرف‌هایی که ناگفته ماندند:

اثر زایگارنیک نشان می‌دهد ذهن کارهای ناتمام—از جمله پیام‌های ارسال‌نشده—را بیشتر در حافظه فعال نگه می‌دارد و مدام به آن‌ها برمی‌گردد. پارادوکس جالب این است که همین متن‌های هرگز ارسال‌نشده گاهی با نوشتن، هیجان را تخلیه می‌کنند بی‌آنکه نیازی به ارسال پیدا کنند.

راهکار:

این نوشته‌ها را به یک آرشیو شخصی تبدیل کن: هر پیام ارسال‌نشده را با تاریخ و یک جمله درباره‌ی حس همان روز ذخیره کن. بعد از چند هفته الگوها را ببین؛ شاید بعضی حرف‌ها دیگر نیازی به ارسال نداشته باشند و بعضی‌ها تبدیل به تصمیم روشن‌تری شوند.