عاشقش بودم برای همین دیگه پیام ندادم؛ شعر رها کردن:
مطالعات عصبشناختی (آیزنبرگر و همکاران، ۲۰۰۳) نشان دادهاند که طرد عاطفی همان نواحی مغز را فعال میکند که درد فیزیکی فعال میکند؛ یعنی مغز فرق چندانی بین «دلشکستگی» و «سوختگی» نمیگذارد. پس وقتی به کسی پیام نمیدهی تا عاشق دیگری شود، فقط اراده نیست؛ مغزت در حال بیحس کردن یک زخم واقعی است. آیا این سکوت، هوشمندانهترین شکل خوددرمانی بود؟
راهکار:
این متن یک «شکست عشقی» را روایت نمیکند؛ روایتِ انتخابِ آگاهانه برای متوقف کردن یک چرخهٔ وابستگی است. پیام ندادن، اینجا نه یعنی «دیگر دوستش ندارم»، بلکه یعنی «برای آرامش خودم از نقشهٔ عشق او بیرون میآیم». میتوانی در ادامه به این فکر کنی که چه چیزی از این انتخاب به دست آوردی: تمام شدن بلاتکلیفی، یا پس گرفتن توجهی که فقط به او میدادی.