پیام غیرمستقیم با کفش سیندرلا:
قدیمیترین نسخهٔ سیندرلا به مصر باستان برمیگردد؛ داستان «ردوپیس» که یک شاهین کفش او را ربود و نزد فرعون انداخت. در نسخهٔ برادران گریم، خواهران برای جا کردن کفش، پاشنه و انگشت پایشان را میبرند؛ یعنی کفش در این قصه نماد تطبیق هویت با خواستهٔ دیگری است.
راهکار:
این متن یک بازی نشانهشناختی است: کفشِ جاافتاده بهجای دعوت مستقیم، نوعی آزمونِ «اگر پیدا کردی، پیدایم کن» میسازد. ارجاع به سیندرلا، فرد را در نقش منفعلِ انتظارکشیدن برای پیدا شدن میگذارد؛ درحالیکه در روایتهای کهنتر، خودِ شخصیت اصلی کنشگرتر از نسخهٔ مدرن است.